اكثر عرفاى مشهور نام برده‌اند ، مع‌ذلك نامى از محمّد بن صدّيق كججى در اين دو كتاب برده نشده ، و با اينكه در زمان خود با قطع‌نظر از مقام عرفانى از شاعران بنام بوده ، و ديوان او هم در ميان عارفان و شاعران مشهور بوده است ، به نظر مىرسد كه در دوره استيلاى مغول ديوان اين عارف از ميان رفته ، و نام او نيز به دست فراموشى سپرده شده و دليل آنكه اين عارف ، صاحب ديوان بوده نوشته تاريخ حشرى است ، در كتاب مزبور « 8 » كه راجع به مزارات تبريز نوشته مىنويسد : مزار فيض آثار خواجه محمّد بن صدّيق كججانى در قريه كججان اظهر من الشّمس است و خواجه شعر را بسيار خوب مىگفته و ديوان ايشان مشهور است و الحال هست و كججى تخلّص دارد . مؤيّد سخن حشرى نوشته تذكره دولتشاهى است ، در تذكره دولتشاه سمرقندى مىنويسد : « 9 » شيخ كجج تبريزى عارف و محقّق و سالك بوده ، سلاطين و اكابر معتقد او بودند ، خانقاهى به رونق داشته و

--> ( 8 ) . تاريخ حشرى چاپ سنگى سال 1303 هجرى قمرى در عهد وزارت حسن‌على خان امير نظام در تبريز به چاپ رسيده است ، صفحه 140 . ( 9 ) . تذكره دولتشاهى به خطّ ميرزا محمّد ملك‌الكتّاب چاپ سنگى بمبئى سال 1305 هجرى قمرى .